Li dijî Şerê Taybet Teknîka herî mezin mirov bi xwe ye

Di roja me ya îro de pêşveçûna Teknîkê, bandorên wê, zerar û başiyên wê pir di rojevê de ne. Serdema

ku em têde dijîn, wek serdema Zanist-Teknîkê tê binavkirin û bi rastî mirov tenê di wexta jiyana

xwe de binêre, gûhertinên jiyanê ku sedema wan pêşveçûyina teknîkê ne pir in. Em 200 heta 300

salên dawî binerin, emê bibînin ku ji şoreşa ‘endustrîalîzm’ û motorên bûhar ên destpêkê şûnde, gelek

teknolojiyên ku di asta cîhanî de pêşketine gûhertinên mezin bixwe re anîn. Ji Petrol, ceylan, hêza

Atomê, Telefon, Erebe, Balafir, Internet, heta ‘hişê çêkirî’ ev tenê çend mînakin ku mohra xwe

li dîrokê xistine û şikilên nû dane jiyana civakê. Pirsa ku ev baş yan ne başin me nagihîne

encaman. Piranî pêşketinên teknîkî bi niyetek baş ya ku bi hêviya xizmetdayîna mirovahiyê hatine pêşxistin.

Dema ku em derketina wan teknîkan lêbikolin emê bibînin ku di bingeha vê afirandinê de ked û

lêgerînên mezin hebûne. Hinek mirov derketin ku emrê xwe ji bo pêşxistina teknîkekê dan, lê dîsa

nikaribû jê biparêze ku heman teknîk li dijî mirovahiyê tê bikaranîn. Sedema bingehîn ya ku em dûbare dûbare dibînin çawa berhemên ku ji bo başî hatine afirandin tam berovajî vê li dijî civakê tên

bikaranîn hişmendiya Modernîteya Kapîtalîst e. Ji ber ku ji kêliya ku em dibêjin dermanek nû

derdikeve piyasê ne girînge ka ev derman çiqas mirovan baş dike. Tenê yek pîvan heye; çiqas pere

pê dikare were qezenckirin? Li gel vê jî hewldana desthilatdaran ji mêj ve ewe ku dikarin kontrola

xwe li ser civakê kûrtir bikin. Her amûrek teknîkî jî li ser vî bingehî tê pîvandin û sûd jê tê girtin. Ji bo

kûrkirina desthilatê, ji bo hakimyet li ser civakê pêşbikeve, pêwistî bi îstixbaretê heye. Berî komkirina agahiyan ji bo dewletan xebatekî wisa bû ku gelek wext û enerjî dixwest. Lê îro em dibînin ku di berîka her ciwanekê de telefonek heye. Pir bi rehetî agahiyên li ser ciwanan dikarin werin komkirin. Kengî, li kûderê tevdigere, dostên wî kî ne, bi kî re çî daxive, bi hezaran agahiyên pir rehet li

 ser vê telefonê tên komkirin, bê ku agahiya kes pê çêbibe. Telefon girtî be jî dîsa sînyalek jê tê ku

dihêle cihê wî bê tesbîtkirin. Bê zehmetiyek mezin saziyên îstixbaretê dikevin kamera û mikrofona

bilgisiyar an telefonekî û wisa dikarin kêlî bi kêlî hedefa xwe bişopînin. Ji vê hîn hesantir çi ye?

Komkirina agahiyên ku em di Înternetê de parve dikin. Me çi ji google pirsî, me çi vekir, me çi

eciband. Ev behra agahiyan tên qeydkirin û hewce jî nake kesek yek bi yek li wana binêre. Bi

alîkariya hişê çêkirî ev agahiyên bi awayekî otomatîk tên hilbijartin. Kengî tê xwestin agahiyên

pêwîst ji vê behra mezin derdixin. Dema ku dixwazin ciwanek bixînin, pir bi rehetî dikarin noqteyên

wî yên zayîf tesbîtbikin û li gorî vê rêbazekê pêşbixin. Taybet di mijarên telefon, medya dijîtal û pêlîstokên telefonê de. Xalekî din a pir berbiçav bandora wê ya li ser civakbûyînê ye. Wextê ku ciwan li ber ekranan derbas dikin her ku diçe zêde dibe, bî vê jî qabîlyeta danûstandinê û beşdarbûyîna jiyanê lewaz dibe. Bernameyên wekî TikTok û hwd dema zêde tên bikaranîn, hêza fikirandin belav dikin. Zerarekî pir mezin li ser derûniya mirov çêdike û gav bi gav şûnde ku em jiyan dikin, em tenê wext derbas dikin. Lê kî carek ketibe nava vê kemînê, dizane ku berdana vê ne bi hêsanî ye. Ev ne tesadûfin. Beşekî zanistê pêşket ku mantiqên li binî komare û madeyên hişbir lêkolîn kirin. Encamên vê yekê ji bo çêkirina platforman û berhemên medya dijital hatin bikaranîn. ‘Medya dijîtal civakê perçe perçe kir’ ev tesbît ne ya me ye. Ev gotin jî ya rêveberek ya platforma facebook ya berê hat kirine.

Kêm zêde ew tiştên tên zanîn, xirabî û başî tên dîtin, lê ya girîng eve: Em wek ciwan çawa nêz

bibin? Em teknîkê çawa bikar bînin? Em van amûran bixin xizmeta civaka xwe yan xizmeta

dijminê xwe? Em çawa di wan mêjaran de pêşengtî ji civakê re bikin? Da ku em bersivên rast bibînin em berê xwe bidin mînaka Gerîlayên Azadiya Kurdistanê.

            

 Gerîla hêzekê wisaye ku bi derfetên kêm li hember dijminek bi derfetên madî û teknîkî yên pir zêde

 şer dike. Teknîka ku niha li hember gerîla tê bikar anîn ew teknîke ku dewletên NATO herî zêde

pesnê wê didin, li gorî wan yê herî pêşketî ye. Li ser vê jî, bê navber çekên qedexekirî li dijî gerîla

tên bi kar anîn.

Nêzîkatiya gerîla di derbarê teknikê de çawa ye? Pir bi zanistî û bi hewldanek mezin her teknîka di destê dijminê xwe de fêhm dike, her ziravtiyê wê nas dike. Bi vê zanebûnê teknîka dijmin vala derdixe. Ya dûyemîn jî afirênerî ye. Li ser bingehê zanebûnê afirênerî dihêle ku bi derfetên kêm, rêbazan bibîne ku bandora teknîka dijmin pûç bike, teknolojiyên herî pêşketî dixe bin lingê xwe û wisa xwe serwer dike. Li kêleka vê jî, tim û tim gerîla teknîka xwe bi xwe jî pêşdixe. Em li şerê van 8 salên dawî binêrin, gelek mînak hene ku vê yekê nîşan dikin. Dema ku balafirên bê mirov ên bi çek di destê

dijmin de zêde bûn, ew di dema destpêkê de bandorek mezin li ser şêwaza şer kir. Di vê rewşê de

gerîlayên Azadiya Kurdistanê ketin lêgerîna ji bo vala derxistina vê teknîka dijmin. Bi gûhertinên

di terzê tevgerandin, pêşxistina kamûfilaja zirav û bikaranîna amûrên wek şemsiye, bandora balafirên

bê mirov hat şikandin. Amûrek bi miliyonan dolaran, bi şemsiyeya bi dolarekê hat bêbandor kirin. Bê navber taktîk û rêbazên nû hatin peydakirin, heta êdî gihîşt vê astê ku gerîla bin hejmarek zêde

ya balafirên bê mirov di baregehên dijmin de operasiyonên şoreşgerî pêktînin, bi dehan leşkerên

dijmin dikujin, çek radikin û xwe vedikişînin bê ku ti zerar bigihije wan. Herî dawî bi mizgîniya

Newrozê re Gerîlayên Azadiya Kurdistanê asta xwe ya teknîkî nîşan kirin û bi dîmenên dehan

balafirên bê mirov ku ji asîmanê Kurdistanê paqijkirin dilê gelê me xweş kirin. Di dewamiya vê

mizgînî de rojên dawî dîmenên çalakiyên gerîla yên bi taktîkên taybet nîşan dikin ku gerîla xwe têr

nabînin, xwe bê navber ji nû ve avadikin û mizgînî dewam dike.

 Bê gûman pir girînge ku em van rastiyan sivik nagirin dest. Ev tecrûbe û zanebûn bi bedelên herî

giran û bi xwîna dehan şehîdan hatine bi destxistin.

Di derbarê teknîkê de mînaka gerîla esas girtin tê vê wateyê ku em nabin kolêyên rehetiya sexte. Wek

ciwan emê xwe di mijarê teknîkê de zana bikin, fêr bibin em xwe çawa li hemberî zerarên teknîkê

biparêzin, civaka xwe perwerde bikin, rêbazan pêşbixin ku teknîk tenê ji bo xizmeta civakê bixebite û wisa em dikarin wek gerîlayên Azadiya Kurdistanê xetek stûr li bin gotina Rêber Apo xêz bikin: Teknîka herî mezin mirov bi xwe ye.

 Baran Mawa